|
|
Titel: "beschaving" |
|
 |
|
Vanuit de lucht kijkt hij op zijn wereld neer,
ziet toppen van bergen de prairie het meer.
Voor het volk dat er leeft is de aarde
hun moeder, ze maken geen
misbruik van wat zij hun geeft.
Een kudde bizons doet de
aarde trillen zij sterven
in een meedogenloze jacht.
Niet om hun voedzame
vlees maar alleen om hun
vacht.
Moeder aarde ziet haar
volk wegkwijnen door honger en massamoord.
Ze huilt maar wordt niet gehoord.
De adelaar maakt zijn laatste vlucht de aarde
is ontgonnen.
Waar eerst de prairie was
worden olie en goud gewonnen.
Zijn uitzicht wordt verstoord door meters hoge gebouwen.
Hij weet nu dat hij in deze zogenaamde
beschaving nooit zijn nest zal bouwen.
©Navota |
|
 |
 |
| Meer van deze dichter |
|
|
|
|
|
 |
|
|
|
|
|
|
|
Titel: Geef me kracht |
|
 |
|
Geef me de kracht van de aarde.
De warmte van de zon.
Neem me mee op de vleugels
van de wind en laat me drijven
op de wolken.
Geef me de stilte van de maan
en de helderheid van de sterren
©Navota
|
|
 |
 |
| Meer van deze dichter |
|
|
|
|
 |
|
|
|
|
|
|
|
Titel: Kind van de stad |
|
 |
|
Een dauwdruppel een vallend blad.
Een kleine kikker of is het een pad.
Een paardenbloem staat vol in het zaad
ze vertouwt op de wind
omdat het altijd zo gaat. Een spiegeling van m'n gezicht in het water
geen zorgen voor nu misschien later.
Een zachte bries doet de bomen fluisteren
ze willen dat ik naar ze luister Maar ik ben een kind van de stad
asfalt en beton is waar mijn leven begon. Het groene gras is door duizenden stenen vervangen.
De natuur heeft verloren.
Er is hier geen bos
niemand kan hun gefluister meer horen.
© Navota
|
|
 |
 |
| Meer van deze dichte |
|
|
|
|
 |
|
|
|
|
Titel: Kleurenpalet |
|
 |
|
laatste zonlicht werd gevangen
schaduwen vermengd met kleur
kleurenpalet van stil verlangen
de natuur stelt
© Francien |
|
 |
 |
| Meer van deze dichter |
|
|
|
|
 |
|
|
|
|